Contactpersonen
Hoe moet dat nou? Als een patixebnt wordt opgenomen willen we contactpersonen om in geval van calamiteiten te kunnen waarschuwen. In bijna alle gevallen hebben die niet nodig maar toch is het een belangrijk onderwerp.
Wie kunnen we bellen in geval van nood, als het niet goed gaat met u?
Een dochter die ver weg woont is niet handig, een vrouw die zich presenteert als zenuwpees is ook zo wat om die belangrijke rol te geven. Laat staan een zeer gevorderde senior die geen auto rijd en slecht kan horen en zien. Zijn dat de aangewezen personen om in geval van een wilsonbekwame situatie te beslissen?
Tijdens een opname op een hartbewaking is de sfeer nooit ontspannen en deze vraag blijft altijd een beetje vaag. Een collega van mij doet dat altijd heel zorgvuldig. Zij vraagt dan aan een echtgenote die braaf haar telefoonnummer geeft of zij werkelijk in staat is om direct naar het ziekenhuis te komen. x91Begrijp me goed mevrouw, kunt u in geval van een hartstilstand of verslechtering een goede beslissing nemen?x92
Het antwoord is dan vaak; nee, zuster schrijft u dan het telefoonnummer van mijn zoon als eerste opx92.
Het lastigste is als er twee contactpersonen betrokken zijn bij een complexe patient die het niet goed kunnen vinden met elkaar. Beide dissen een verhaal op waar de ander niet fraai wordt neergezet, met vervolgens de eis, x91u moet echt mij bellen als er wat gebeurd!x92
Wie kan je dan vertrouwen? Wat is de waarheid? Voor wie is het goed?
De wasbeurt is vaak dan een mooi moment om met de betrokkene dat voorzichtig te bespreken. Al beperken die magnetronmatische waslapjes vaak die tijd, je bent zo snel klaarx85
Het zou mooi zijn als er fotox92s van de contactpersonen in het dossier zijn geplakt. We geven zo vaak informatie aan bezoekers die geen contactpersonen zijn. Het is even een hype geweest om tijdens het bezoekuur informatie te geven aan de bezoekers. In het kader van de privacywet mag dat eigenlijk niet. Hoe vaak wordt er niet gebeld, hoe het gaat met meneer of mevrouw Jansen en dan zo ongerust klinken dat je wat verteld.
Laatst maakte een patixebnt me daarop attent toen er iemand voor hem belde hoe het met hem ging. Dus ik liep met de telefoon naar hem toe en vroeg of hij deze persoon wilde spreken. Gelukkig had ik zijn naam verstaan en deze patixebnt schrok bij het horen van de naam. Dat was dus een ongewenst persoon en gelukkig had ik niets verteld.
Hoe vaak heb ik telefonisch iets doorgegeven over de toestand (gaat weer goed of hij is gedotterd of is weer naar huis) van een patixebnt om de beller gerust te stellen? Het is blijkbaar een automatische reactie om een beller op de hoogte te stellen.
Zo zie je maar hoe belangrijk het is om je te verdiepen in contactpersonen. Maar telefonisch is het echt moeilijk. Misschien moeten we de contactpersonen een code geven om te checken of zij de echte contactpersonen zijn.
Ideetje?
Goedemorgen, Hartbewaking u spreekt met Fleur. U wilt weten hoe het meneer Jansen gaat? Wat is uw code? x91Nitro XZB12x92 Ik check het even, dat is de goede code hoor!

juni 22, 2011 at 00:54
De IC in ons ziekenhuis gebruikt inderdaad een paswoord voor telefonische informatie; de familie kiest zelf wat het paswoord zal zijn